اینم یک سری پند و اندرز های مفید
و ا لله مع ا لصا بر ين
بر عيب خو د بينا با ش و عيب كسا ن مگو.
د ر جو ا ب تعجيل منما , نا پرسيده مگو ي , د ل را با زيچه ي د يو مسا ز .
تا به محا سبه ي خو د نپر دا زي د ر د يگرا ن شر وع مكن .
ا ند ك خو د را بهتر ا ز بسيا ر مر د م دا ن .
د و ستي خد ا را د ر كم آ زا ري د ا ن .
سعا د ت د نيا و آ خر ت را د ر صحبت دا نا شنا س .
فخر به فقرا مفرو ش و با ا يشا ن محبت كن .
به حكم خدا را ضي با ش .
كسي را به سخن رنجه مكن , ما ل را عا ر يت دا ن .
بدا ن كه هزا ر د و ست كم ا ست و يك د شمن بسيا ر .
ا ز مر د م نو كيسه وا م مخوا ه .
مر د م را د ر غيبت هما ن گو ي , كه د ر ر وي تو ا ني گفت .
د ر و يشا ن را نا ا ميد با ز مگر د ا ن .
حا جت برا د را ن مو من را كا ري بز رگ دا ن .
نيكو يي خود را به منت بر زبا ن با ز ميا ر .
مر د م ر ا د ر بد ي مد د مكن .
و فا ا ز جوا نمرد طلب كه جوانمرد چو ن د ر يا
ا ست و بخيل چو ن جو ي , د ر ا ز د ريا جو ي نه ا ز جوي .
د وستي ا و را شا يد كه د ر و قت خشم بر تو ببخشا يد .
د ر رعا يت د ل ها بكو ش .
د و ست را د ر و قت خشم آ زما ي و مصا حب را د ر نيستي تجر به نما ي .
به هر كجا كه با شي خدا را حا ضر دا ن .
هر گا ه به نما ز ا يستا دي فكر كن آ خرين نما ز تو ا ست .
چشم طمع ا ز جا ن و ما ل و نا مو س مر د م بر دا ر تا همه تو را د و ست بد ا ر ند .
ا ز عيبي كه د ر تو ا ست د يگرا ن را ملا مت مكن , طا عت نكر ده د عو ي كرا مت مكن .
كا ر تنها نه به رو زه و نما ز ا ست , كا ر به شكستگي و نيا ز ا ست .
نما ز كر د ن زيا د كا ر پير زنا ن ا ست , ر و زه د ا شتن صر فه جو يي د ر نا ن ا ست .
حج رفتن تما شا ي جها ن ا ست , نا ن دا د ن كا ر مر دا ن ا ست .
با ا ين همه ا فضل عبا دا ت نما ز ا ست , خا صه و قتي به عجز و نيا ز ا ست .
هر كه دا نست كه خا لق د ر حق تقصير نكر د
ا ز بد پا ك شد و هر كه د ا نست كه قسا م قسمت
روزي بد نكرد ا ز حسد پا ك شد .
سخن به جز ر ا ستي مگو ي و را ست را پنها ن مكن ا لبته به و قتش .
صحبت با خلق د رد ي ا ست كه د ر ما نش تنها يي ا ست .
هر چند كه نفس طا لب بقا ا ست ا ما بقا ي جا و يدا ن د ر فنا ا ست .
ز با نت را به د شنا م عا د ت مده .
به غم كسا ن شا دي مكن د ر جا يگا ه تهمت مرو .
هر كه ا ز ملا مت نتر سد ا ز ا و بگريز .
سر خو د را با زن مگو .
د نبا ل سر گر مي ها ي نا ر وا مثل د ود و
مشر و ب و ا ز ا ين د ست مر و كه زند گيت ر ا به با د مي د هي .
بيما ر و نا دا ن و مست ر ا پند مده .
شغل ا گر چه خر د با شد , به نا آ ز مو ده مفر ما ي .
د و ستا ن را ا ز عيب ا يشا ن آ گا ه كن .
ا ز د و ست به جو ر و جفا كرا نه مگير .
چو ن به خا نه كسا ن د ر آ يي چشم را صيا نت كن .
مر د م را به معا مله بيا ز ما ي آ ن گا ه د وستي كن .
مر د ما ن را به چر ب زبا ني مفريب .
با صا حبا ن د و لت منا كحت مكن كه كم آ يي .
ر عيت بي ا طا عت ر ا رعيت مد ا ن .
د ر جها نگر دي سلا ح و سخا وت را مدا ر سا ز .
به عيب خو د بينا با ش تا به جا يي بر سي .
مشو رت با د شمن مكن و چو ن كرد ي ا ز گفت ا و حذ ر كن .
خو د را ا ز معتمدا ن گر دا ن تا همه به تو اعتما د كنند .
به ز يا رت مر د گا ن و ز ند گا ن بر و .
را حت را ا ز رنج طلب , خلق را د وست دا ر و ما ل را د شمن .
د ر آ ن كو ش تا زنده شو ي و د ست مي جنبا ن تا كا هل نشو ي و رو ز ي ا ز
خدا يتعا لي دا ن تا كا فر نشو ي .
صحبت با خرد مند ا ن دا ر .
پا ي ا ز گليم خود د را ز مكن .
به ظا هر كسي فريفته مشو .
ا ز نيكا ن برا د ري گير , ا ز معصيت بگريز .
چو ن پيش بزر گا ن و هنر مندا ن بنشيني
همه گو ش با ش و چو ن سخن گو يند تو خا مو ش با ش .
سر ما يه ي عمر را مغتنم شما ر .
نا دا ن را زنده مدا ن .
نفس خو د را مرا د مده كه بسيا ر خوا هد .
خو د شنا سي را سر ما يه ي بزر گ دا ن و ا ز د شمن د وست رو ي حذ ر كن .
د شمنا نت ا گر چه حقير با شند ا ز آ نا ن حذ ر كن .
ا ز د شمن خا نگي بسيا ر بتر س .
با نا شنا خته سفر مكن .
ا ما نت نگهدا ر تا توا نگر شو ي .
نما م و د رو غگو را به خود را ه مد ه .
گما ن مرد ما ن را د ر حق خود خطا مكن .
د ر مهما ت ضعيف ر ا ي و سست همت مبا ش .
عهد را د ر حا لت سخط و غضب نيكو نگهد ا ر .
و قت را هيچ بد ل مشنا س .
سو د هر د و جها ن را خا مو شي د ا ن .
مگو حر في را كه عذ ر با يد خوا ستن .
ر ا ست گو ي و عيب مجو ي ; ر ا ست را به د رو غ ما نند مگو ي .
نخست ا ند يشه كن آ ن گاه بگو ي .
با هيچ بدي همدا ستا ن مبا ش .
بلا را به صد قه و د عا د فع كن .
پير ا ن كا ر د يده را حر مت دا ر .
ا ز آ مو ختن علم و پيشه عا ر مدا ر .
جر م و بهتا ن بر كسي منه تا ا نفعا ل به تو با ز نگر د د .
با كسي چيزي را كه جوا ب آ ن را نتوا ني شنيد مگو ي .
بيهو ده گو يي را سر همه آ فتها دا ن .
د وستي نمو د ن د شمن را د وستي مدا ن .
كسي را كه كا رش به تو بر آ مد متر سا ن .
خلق را به خير خو د ا ميد وا ر گر دا ن .
سخا و ت , را ست كر د ن و عده را دا ن .
ر ضا د ا د ن به مفا سد را به سر همه ي معا صي د ا ن .
نفا ق را بي د ا نشي د ا ن .
صحت و عا فيت را ا ز حقتعا لي عطا ي بزر گ د ا ن .
نسيه را ما ل مدا ن .
د لير بي سلا ح را نا د ا ن , د ا ن .
به حقا رت د ر هيچ كس منگر .
د نيا پر ست مبا ش كه د شمن خد ا ر ا پر ستيده با شي .
بر طا عت حريص با ش و بر آ ن تكيه مكن .
تن ر ا د ر د ريا ي آ ر زو غر قه مكن تا
تو ا ني نيا ز خو د را بر خلق عر ضه مكن .
بدا ن كه بهترين كا رها شنا خت خد ا ا ست ,
خدا را نگه دا ر تا ا و تو نگهدا رد , عمر
را د ر پرستش ا و خر ج كن كه حسا ب خر ج
ا و خوا هد خو ا ست نما ز و ر و زه و حج و
ز كا ت بگذا ر و حق را فرا مو ش مكن .
صبو ر با ش .
د ر هر كا ري يا ري ا ز حق طلب .
د ر نيكو كا ري ها بها نه جو ي مبا ش .
منت بر دا ر و منت منه , نا سپا س و بي منت را به خو د را ه مده .
نا ن همه كس مخور و نا ن بر همه كس بد ه .
بر پير زنا ن ا عتما د مكن .
و فا ا ز مر د م ا صلي جو ي كه ا صيل هر گز خطا نكند .
با مر د م فرو ما يه منشين .
بد ترين عيب پر گفتن را دا ن .
بيا مو ز و بيا مو زا ن .
كم گو ي و كم خو ر و كم بخوا ب .
د ر سختي ها صبر پيشه گير , بر شكسته و ريخته ا فسو س مخو ر .
آ ن چه د ر د ست دا ري شا د ما ن مبا ش و آ ن چه ا ز د ستت ر فت د ريغ مخو ر .
ا ز آ سما ن سخن را بز ر گ تر د ا ن .
ا جل را د ر هيچ حا لي فرا مو ش مكن .
هر هد في را و قتي به آ ن بر سي و سيله مي شو د بر ا ي هد ف د يگر .
كسي را به خصو مت و جنگ و عده مكن .
ا ز فر ما ن بر دا ري نفس حذ ر كن , ما ل را فد ا ي تن كن .
د وست را به توا ضع بنده كن , د شمن را به ا حسا ن و گذ شت د و ست كن .
بر زا هد جا هل ا عتما د مكن .
د ر سخن جوا ب ا ند يش با ش .
كسي را به ا فرا ط مگو ي و مستا ي , گر چه ز يا ن ا فتد .
بند ه ي حر ص مبا ش , خفته ي غفلت مشو .
ا ز گنا ه لا ف مز ن .
ا ز دا ده ي خدا بخو ر تا كم نشو د , ا ز
آ ن سو دي كه آ خر ش زيا ن با شد گر دا گرد ا و مگر د .
نفس را ا ز برا ي ما ل پا يما ل نكن .
براي ا ند ك چيزي خو د را بي قد ر مكن .
خو د را ا سير شهو ت مسا ز .
د ر سفر خو ي ا ز آ ن خو ش تر دا ر كه د ر حذ ر د ا شتي .
ا گر صلح بر مرا د بر ود جنگ مكن .
